Mouse: P.I. For Hire to być może najwyrazistszy growy miszmasz, z jakim przyszło mi spędzać ostatnie dni. Jego składniki dla trochę bardziej „oczytanych” konsumentów gier są oczywiste, a jednak ten bigos smakuje wybornie.
Niemal każdy recenzent pisze o kombinacji Myszki Miki, Cuphead i Doom podanych w sosie kina noir. Niemniej w tym kreatywnym, pełnym nawiązań szaleństwie twórcom udało się wykreować jeden z bardziej wciągających boomer shooterów ostatnich lat. Nie dajcie się jednak zwieść malkontentom oczekującym nie wiadomo czego. To tytuł bardzo solidny, dający dużo radości z eksploracji miasta Mouseburg, pełen czerstwego, acz pasującego humoru, który okrasza satysfakcjonującą rozwałkę. A do tego wszystkiego warstwa audiowizualna wciągająca niczym komiksy i animacje lat 30. ubiegłego stulecia.
Za wypełnianie uszu klimatem ryczących trzydziestek odpowiada Damian Czajka. Stworzył on doskonałą ułudę dźwięku sprzed wieku, nie stroniąc jednak od świeżości w podejściu do udźwiękowienia. Za muzykę natomiast odpowiedzialny jest Patryk Scelina, któremu z łatwością udało się przenieść nas do cuchnących cygarami i whisky piwnic, pełnych szemranych interesów i wirtuozerskich big-bandów.
Soundtrack często porównuje się tu do muzyki z Cuphead autorstwa Kristofera Maddigana. Jest to analogia oczywista, jednak poprzestałbym na powierzchownych podobieństwach. Mouse: P.I. For Hire pod względem muzyki to inna bestia. W Cuphead doświadczaliśmy muzycznej gonitwy i instrumentalnej wirtuozerii, graniczącej z przebodźcowaniem. Choć pracę Krisa warto docenić, nie jest soundtrack, którego można słuchać non stop.

Dzieło Patryka natomiast sączy się z głośników, skutecznie budując nastrój mysiego kryminału. Wyśmienicie balansuje przy tym między mrokiem a komedią. Każda lokacja w grze ma swój unikalny sznyt wizualny, co dało kompozytorowi szansę do wykroczenia poza ramy jazzowego big-bandu. Pojawiają się tu więc utwory w klimacie country czy bluesa. Każda walka z bossem też otrzymała odpowiednio żywiołową oprawę, podkręcającą tempo pojedynków. Szczególnie pięknie kontrastuje to z melancholijnymi kawałkami, jakie słyszymy podczas rozmyślań głównego bohatera.
Uroczym smaczkiem na soundtracku jest gościnny utwór od Caravan Palace – legendy muzyki electro swing. Na zakończenie warto też wspomnieć o opcjach audio w menu gry, które oferują postarzenie oprawy wizualnej i audio. Wybrać możemy spośród czterech opcji degradacji dźwięku: płyty winylowej, dysku celulozowego oraz dwóch typów cylindrów fonograficznych. Ot ciekawostka, ale jeśli ktoś chce sobie wyobrazić, co by było, gdyby gry wideo istniały 100 lat temu, trudno o lepsze narzędzie.

Zarówno gra Mouse: P.I. For Hire, jak i jej soundtrack to jedne z lepszych tegorocznych premier. Zdecydowanie warto spędzić z nimi dużo czasu, a fanom czarnych płyt polecam rozbijać skarbonki, bo muzyka wkrótce wyląduje na winylu. Tam zaś wybrzmi zdecydowanie najlepiej!

Muszę szczerze przyznać, że do nowej produkcji z serii Silent Hill podchodziłam z mieszanymi uczuciami. Zgodnie z obecną polityką Konami każdy może stworzyć swoją wersję Silent Hill pod ich patronatem, stąd różnorakie studia mierzą się z tym wyzwaniem więcej
Premiery Denshattack! z niecierpliwością wyczekiwałem już od pierwszej zapowiedzi na ubiegłorocznych targach Gamescom. Emanująca feerią barw, szalona rozgrywka wyglądała jak remedium na zmęczenie sztampą oferowaną przez wysokobudżetowe tytuły. Moje oczekiwania nie zostały zawiedzione – nowa produkcja studia więcej
Przez lata niezależne japońskie studio Vanillaware budowało swoją popularność dzięki niespotykanej nigdzie indziej unikatowej oprawie graficznej, której od zawsze towarzyszyła oryginalna muzyka autorstwa studia Basiscape. W trakcie ponad dwudziestoletniego stażu w branży gier wideo kompozytorzy więcej
Wyciągając dłoń ku niebu, niejeden z nas zastanawiał się, jak to jest go dotknąć. W końcu świat ponad chmurami naprawdę zachwyca. Pozbawiony granic, daje poczucie oddechu i bezkresnej wolności. Taka jest też muzyka w Ace Combat 8: więcej
13 czerwca 2026 roku spełniło się jedno z moich najgłębszych i najpiękniejszych marzeń. Dzięki koncertowi The Colors of Harmony miałem niezwykłą możliwość usłyszenia na żywo twórczości mojego ukochanego kompozytora muzyki do gier wideo – Hitoshiego Sakimoto. więcej