Artykuły
Ahoj, przygodo! Czy wszyscy gotowi na wyprawę życia? Jeśli tak, to zapraszam na podróż w nieznane razem z naszym czerwonowłosym bohaterem, Adolem Christinem – głównym bohaterem serii Ys. Ładujcie się na pokład i ruszamy. Ys to seria gier z gatunku jRPG o charakterze przygodowym. Wszak jej głównym bohaterem jest poszukiwacz przygód z krwi i kości, który w każdej części zwiedza inny zakątek świata. Gra, za którą odpowiada w głównej mierze Nihon Falcom, w zamyśle miała kontrować popularny wówczas turowy system walki, czyniąc tym samym rozgrywkę lżejszą i przyjemną, co wyszło świetnie. Seria liczy sobie już prawie 40 lat (z krótką przerwą między częścią siódmą a ósmą) i w dalszym ciągu ma się bardzo dobrze. A jak wypada pod względem muzyki?
Historia serii Ys zaczyna się w roku 1987. To właśnie wtedy w Japonii, na komputerach z serii PC-88 ukazuje się Ys I: Ancient Ys Vanished. Za oprawą muzyczną tej części stoi trzech kompozytorów: Yuzo Koshiro, Mieko Ishikawa oraz Masaya Hashimoto. Soundtrack trwa niecałą godzinę, ale znajdziemy na nim aż 39 kawałków idealnie oddających nastrój gry. Mamy tu utwory mocno urokliwe i takie z zabawną nutą, jak motyw miasta startowego Minea, Fountain of Love, albo przygrywająca w sklepie z tej lokacji melodyjka The Syonin. Oprócz tego znaleźć możemy energiczne utwory, np. First Step Towards War – słyszany, gdy wychodzimy poza Mineę – bądź mroczne, jak The Last Moment of the Dark – pojawiający się w największym lochu tej gry, Darm Tower.
Niecały rok później Nihon Falcom wydaje na PC-8801 drugą część, o tytule Ys II: Ancient Ys Vanished – The Final Chapter. Jest to bezpośrednia kontynuacja poprzedniczki (pierwotnie Ys I i II miały być jedną grą). Zmienia się nieco skład kompozytorów, gdyż Hashimoto zostaje reżyserem i projektantem gry, a przy muzyce zastępuje go Hideya Nagata. Na czele zespołu zajmującego się muzyką dalej stoi Koshiro. Ponownie dostajemy prawie godzinny soundtrack, z 30 nowymi kawałkami, ale utrzymanymi w tym samym stylu. Po raz pierwszy pojawia się też typowy dla tego typu gier motyw bitewny, To Make End of Battle, nastawiający nas pozytywnie na nowy rozdział przygody. Na uwagę zasługuje również motyw miasta startowego, Too Full with Love – mocno nastrojowy i uczuciowy, z osobną wersją wokalną, śpiewaną przez Fumi Hirano.
W lipcu 1989 roku na PC-8801 ukazuje się kolejna część, Ys III: Wanderer from Ys, wydana na Zachodzie w formie remake’u o podtytule Oath of Felghana. Od tej pory kolejne części będą już tylko luźno powiązane fabularnie. Elementem wspólnym pozostają jedynie dwie postacie: główny bohater, Adol Christin, i jego przyjaciel z części I, Dogi. Koshiro przestaje już czuwać nad muzyczną stroną projektu, zostaje sama Mieko Ishikawa. Soundtrack trwa niemalże godzinę przy 29 kompozycjach. Muzyka dalej utrzymana jest w bardzo elektryzującym tonie, może nawet bardziej niż w przypadku poprzednich odsłon, co w niedalekiej przyszłości będzie już stałą wizytówką Ys. Motywy walki, takie jak The Boys Got Wings, Raven Beast czy The Strongest Enemy, to potężna dawka adrenaliny, potrafiąca obudzić umarlaka.
To, co da się wyczuć po wysłuchaniu utworów z pierwszych trzech części serii, to z pewnością wszechobecna dynamika. Oprócz paru kawałków, które owszem są wolniejsze i mroczniejsze, bo takie być muszą (w końcu walczymy ze złem o pokój i porządek na świecie), to niemalże każdy utwór jest wypełniony pozytywną energią i siłą. Do tego dochodzi niezbyt skomplikowany system rozgrywki i fabuła, które razem z muzyką dają przepis na fajną grę „przelotową” między bardziej wymagającymi tytułami. Gdy akurat mam za sobą jakąś długą, bardzo złożoną fabularnie grę (na przykład z serii Legend of Heroes: Trails), to w Ys odpoczywam.
Mimo to grom tym nie można niczego ująć. Są to świetne produkcje z jeszcze lepszą muzyką. Mam nadzieję, że zachęciłam Was do muzycznej przygody z Ys. Już teraz zapraszam na drugą część artykułu poświęconego tej serii, gdzie przeżyjemy skok technologiczny: z 8 na 16 bitów.
Muszę szczerze przyznać, że do nowej produkcji z serii Silent Hill podchodziłam z mieszanymi uczuciami. Zgodnie z obecną polityką Konami każdy może stworzyć swoją wersję Silent Hill pod ich patronatem, stąd różnorakie studia mierzą się z tym wyzwaniem więcej
Premiery Denshattack! z niecierpliwością wyczekiwałem już od pierwszej zapowiedzi na ubiegłorocznych targach Gamescom. Emanująca feerią barw, szalona rozgrywka wyglądała jak remedium na zmęczenie sztampą oferowaną przez wysokobudżetowe tytuły. Moje oczekiwania nie zostały zawiedzione – nowa produkcja studia więcej
Przez lata niezależne japońskie studio Vanillaware budowało swoją popularność dzięki niespotykanej nigdzie indziej unikatowej oprawie graficznej, której od zawsze towarzyszyła oryginalna muzyka autorstwa studia Basiscape. W trakcie ponad dwudziestoletniego stażu w branży gier wideo kompozytorzy więcej
Wyciągając dłoń ku niebu, niejeden z nas zastanawiał się, jak to jest go dotknąć. W końcu świat ponad chmurami naprawdę zachwyca. Pozbawiony granic, daje poczucie oddechu i bezkresnej wolności. Taka jest też muzyka w Ace Combat 8: więcej
13 czerwca 2026 roku spełniło się jedno z moich najgłębszych i najpiękniejszych marzeń. Dzięki koncertowi The Colors of Harmony miałem niezwykłą możliwość usłyszenia na żywo twórczości mojego ukochanego kompozytora muzyki do gier wideo – Hitoshiego Sakimoto. więcej
